تبليغاتX
متی لر ××× بنـو یـــس از سر خط

 

هميشه،

رفتن رسيدن نيست؛

ولي براي رسيدن،

بايد رفت؛

در بن بست هم،

راه آسمان باز است؛

پرواز بياموز.....

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387ساعت توسط متی |

 

هميشه،

رفتن رسيدن نيست؛

ولي براي رسيدن،

بايد رفت؛

در بن بست هم،

راه آسمان باز است؛

پرواز بياموز.....

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387ساعت توسط متی |

 

سلام

سلام به همه کسایی که اینجا اومدنو ممکنه بیان

سلام به وب ناز خودم چطورری

دلم خیلی واست تنگ شده بود وبلاگ جونـــــــم

 

لحظات شاد خدا را ستايش كن
لحظات سخت خدا را جستجو كن
لحظات آرامش خدا را مناجات كن
لحظات درد آور به خداوند اعتماد كن
و در تمام لحظات خداوند راشكر كن

 ممنونم به خاطر تمام چيزهايي كه بهم دادي

به خاطر تمام چيزهايي كه نخاستي داشته باشم

به خاطر همه چيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387ساعت توسط متی |

 خدايا !

 
به من توفيق تلاش در شکست،

صبر در نوميدي، ر

فتن بي همراه ،

جهاد بي سلاح،

کار بي پاداش،

فداکاري در سکوت،

دين بي دنيا،

 مذهب بي عوام ،

عظمت بي نام،

خدمت بي نان،

 ايمان بي ريا،

خوبي بي نمود،

گستاخي بي خامي،

 مناعت بي غرور،

عشق بي هوس،

تنهايي در انبوه جمعيت و دوست داشتن بي آنکه دوست بداند روزي کن .


 

+ نوشته شده در سه شنبه هفتم اسفند 1386ساعت توسط متی |


تو زندگی وقتی به لبه تیز پرتگاه می رسی یا به یه بن بست چیکار می کنی؟

انگاری یادت رفته که به اوضاع عادت کرده بودی و از زندگی شکایت می کردی که چرا اینجوریم
چرا مث اون نیستم و ..

گاهی واسه اینکه خودمون رو از گرفتاری ها و مشکلات خلاص کنیم ((در واقع وقتی  تیزی لبه پرتگاه یه خراش کوچولو رو پامون می ندازه )) آرزوی مرگ می کنیم

غافل از اینکه مرگ آغاز زندگی جدید هست و شاید سراسر دردسرهای جدید

 

یادمون میره این غول شاخ و بی دم (مشکل یا گرفتاری) نتیجه همون شکایتهای ما از خداست
یادمون میره که زندگی مون یکنواخت شده بود و ذهن مون آکبند
یادمون میره که  تو  این مشکل  تدبیر و حکمتی نهفته هست
یادمون میره که همه اینا نشون از تحول و تنوعی در  زندگی ماست که نشات گرفته از  شکایتامون بوده

خدا مشکل و صبر و راه حل رو با هم میده
فقط کافیه وقتی به لبه تیز پرتگاه رسیدی یا به بن بست
آروزی مرگ نکنی یا خودتو پایین نندازی
از میون همه ناامیدی ها ،امید رو انتخاب کن

خدا بنده هایی که به جای شکایت از تاریکی یه شمع روشن می کنن رو خیلی دوست داره
همه ما از برای هدفی  خلق شدیم
وقتی هنوز زنده هستی ،بدان که هنوز به آنجا که باید نرسیده ای

یادت بمونه که خدا جایی زندگی میکنه  که اجازه ورود بهش بدن

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت توسط متی |